Η Άννα, 28 ετών, είναι πτυχιούχος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από μεγάλη τράπεζα που εργαζόταν επί 22 μήνες. Σήμερα αναζητά νέα δουλειά, ενώ παράλληλα βλέπει ψυχολόγο για να ξεπεράσει τα ψυχικά προβλήματα που της δημιούργησε το καθεστώς εκφοβισμού στην παλιά της εργασία.
Η περίπτωση της Άννας δεν είναι σπάνια. Είναι μία από τις δεκάδες υποθέσεις «εργασιακής τρομοκρατίας» που απασχόλησαν την ΓΣΕΕ και την ΟΤΟΕ την περασμένη χρονιά. Όπως καταγγέλουν οι Ρέα Γκούβερη και Βάσω Βογιτζόγλου από τη Γραμματεία Γυναικών της ΓΣΕΕ και της ΟΤΟΕ αντίστοιχα, ένα στα δέκα τηλεφωνήματα που δέχονται οι δύο συνδικαλιστικές ενώσεις, αφορούν καθεστώς εκφοβισμού στο χώρο εργασίας. Αξιοσημείωτο είναι δε, ότι μέσα στο 2005 οι νομικές υπηρεσίες τους ασχολήθηκαν με 129 υποθέσεις απολύσεων για τον ίδιο λόγο.
Το σύνδρομο mobbing, η ψυχολογική και ηθική παρενόχληση των εργαζομένων δηλαδή, αποτελεί ήδη πραγματικότητα και για την χώρα μας. Μπορεί να μην είναι νέο φαινόμενο αλλά τα τελευταία χρόνια τείνει να εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα που επηρεάζει άμεσα την ψυχική υγεία των εργαζομένων.
Περιφρόνηση, στέρηση καθηκόντων, απομόνωση από τους υπόλοιπους εργαζομένους, εριστική συμπεριφορά και απειλές είναι μερικές από τις μορφές που μπορεί να λάβει το mobbing σε έναν χώρο εργασίας. Όπως αναφέρει ο ειδικός γιατρός Εργασίας Σπύρος Δρίβας, «το mobbing αποτελεί μια τακτική ψυχολογικής τρομοκρατίας στους εργασιακούς χώρους και χρησιμοποιείται από επιχειρήσεις ή οργανισμούς για να απαλλαγούν από το ενοχλητικό ή και το πλεονάζον προσωπικό. Η τακτική αυτή έχει καταστροφικά αποτελέσματα στη σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων, καθώς και επιπτώσεις στις ίδιες τις επιχειρήσεις, αφού το φαινόμενο είναι ικανό να μειώσει έως και 80% την αποδοτικότητα».
Σημαντικές οι συνέπειες
Στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνονται εξειδικευμένες έρευνες για σύνδρομο mobbing. Ήδη η Ιταλία, η Γερμανία και η Σουηδία νομοθέτησαν και αναγνωρίζουν το σύνδρομο mobbing ως «επαγγελματική ασθένεια, σοβαρή για την πρόκληση εργατικών ατυχημάτων». Τα άτομα που υφίστανται αυτού του είδους τις πιέσεις στην εργασία τους παρουσιάζουν αυξημένες δυσκολίες συνεργασίας, έχουν μειωμένη αντοχή στο άγχος και αισθάνονται σωματική δυσφορία. Παρουσιάζουν, επίσης, κατάθλιψη, αναπτύσσουν διάφορες μορφές μανίας, εκδηλώνουν έντονη επιθετικότητα, σωματική κόπωση ή και τάσεις αυτοκτονίας.
Αν δεν σταματήσει άμεσα η παρενόχληση και δεν ερευνηθούν οι αιτίες που την προκαλούν στον εργασιακό χώρο, υπάρχει κίνδυνος τα προβλήματα να γίνουν τόσο σοβαρά, ώστε να χρειαστεί μακροχρόνια ιατρική και ψυχοθεραυπευτικη φροντίδα από ειδικούς. Οι επιπτώσεις, μάλιστα, επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις, την αποδοτικότητα και τις επιδόσεις των εργαζομένων.
Συμπερασματικά…
- Ο ένας στους 10 Έλληνες παραδέχεται συνθήκες εκφοβισμού στη δουλειά του.
- Το 5% των Ελλήνων αναφέρουν περιστατικά σωματικής βίας στη δουλειά τους.
- Το 8% των Ευρωπαίων έχουν υποστεί mobbing.
- Το 80% μειώνει την αποδοτικότητά του εξαιτίας του mobbing.
- Το 50% των θυμάτων του συνδρόμου αναφέρει ότι υποφέρει από έντονο άγχος.
Η ΓΣΕΕ σε πρόσφατο συνέδριό της, ζητά να υπάρξει ειδική ρήτρα στη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Επίσης ζητά:
- Να μην περιορίζεται η δυνατότητα των εργαζομένων να εκφράζουν τη γνώμη τους.
- Να μπορούν να επικοινωνήσουν με τους προϊσταμένους και συναδέλφους τους.
- Να μην πλήττεται η κοινωνική αναγνώριση κ.λπ.
Πηγή: Στοιχεία από ρεπορτάζ της Μαίρης Πινή στην εφ. “Ελευθεροτυπία“
