Athens Siblings

αδέλφια αλληλεγγύης

Ανεβαίνουν το δικό τους Γολγοθά, βιώνουν το δικό τους «στίγμα», ζουν τη δική τους μοναξιά. Είναι τα αδέλφια των ατόμων που πάσχουν από κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας. 

Σε μια κοινωνία που λίγο ή πολύ αδιαφορεί, σε μια κοινωνία που ο φόβος για το «άγνωστο» γίνεται αποστροφή, σε μια κοινωνία που εύκολα αναρτά «ταμπέλες» μερικά άτομα τολμούν και ενώνουν τις δυνάμεις τους, ξεκλειδώνουν τις πόρτες και μας δείχνουν το πρόβλημα κατάματα. Ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του. Πολιτεία, φορείς, πολίτες.

To «Athens Siblings»,  Αδέλφια στην Αθήνα (και όχι μόνο), ατόμων που έχουν κάποιο πρόβλημα ψυχικής πάθησης είναι μια πρωτοβουλία για να γνωριστούν όσα περισσότερα αδέρφια γίνεται με σκοπό να αναπτύξουν σχέσεις γνωριμίας, αλληλοενημέρωσης, ανταλλαγής συναισθημάτων με τελικό σκοπό την πιο ομαλή δυνατή εξέλιξη για τους ίδιους και για τα αδέλφια τους.

Μέσα από το δίκτυο που έχουν συστήσει, τα αδέλφια φροντίζουν για τα θέματα που τους αφορούν όπως:

• να κατανοήσουν τι συμβαίνει,
• το πώς, πόσο και μέχρι ποιο βαθμό θα μπορέσουν να βοηθήσουν το αγαπημένο τους πρόσωπο,
• να παρουσιάσουν με τρόπο κατανοητό και απλό το οικογενειακό τους θέμα, 
• να χειριστούν το άγχους και την ντροπή τους, 
• να μάθουν το πως θα ζουν μια θετική ζωή
• να ζήσουν τα όνειρά τους.

Αν κι εσείς βρίσκεστε σε μια παρόμοια κατάσταση το «Athens Siblings» σας περιμένει να συζητήσει μαζί σας, να σας ενημερώσει, να σας δεχτεί και να μοιραστεί το πρόβλημά σας. Αρκεί να επικοινωνήσετε μαζί τους στο τηλέφωνο: 6946 003 522 ή επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους: www.athenssiblings.com

Έφηβοι και ίντερνετ

Μύθοι και αλήθειες (μέρος Β’)

Γράφαμε στο πρώτο μέρος του θέματος «Έφηβοι και ίντερνετ», την σχεδόν ανεξέλεγκτα τεχνοφοβική άποψη που διατυπώνεται δημοσίως από ταγούς της πολιτικής μας, κυρίως, ζωής. 

Μέσα στην εβδομάδα που διανύσαμε, από την ανάρτηση του πρώτου μέρους αυτού του ποστ, διαβάσαμε επιπροσθέτως πολλές απόψεις για το ζήτημα. Βεβαίως μέσα στην μπλογκόσφαιρα τα απανωτά δημοσιεύματα επέκριναν τους επικριτές του διαδικτύου με σφοδρότητα.

Όπως γίνεται συνήθως σε παρόμοιες περιπτώσεις η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση. Διευκρινίσαμε πως οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει εμμονή, ψυχαναγκασμό ή προσκόλληση σε σημείο το άτομο να παραμελεί άλλες βασικές ατομικές ή κοινωνικές του υποχρεώσεις, οδηγεί σε διάγνωση εξάρτησης. Προφανώς η γενίκευση ή οι αοριστίες δεν είναι επιστημονικά παραδεκτές μέθοδοι. Οι έρευνες όμως είναι.

Συνεχίζοντας τη δημοσίευση στοιχείων της έρευνας της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», βλέπουμε ότι το φαινόμενο της εξάρτησης από το διαδίκτυο είναι συχνότερο: 

• στα αγόρια, 
• σε μονογονεϊκές ή δυσλειτουργικές οικογένειες, 
• σε παιδιά με καταθλιπτικό συναίσθημα ή υπερκινητικότητα.

Ως επιβαρυντικοί παράγοντες θεωρούνται:

• οι επιπτώσεις των διαζυγίων, 
• η μοναξιά, 
• η απουσία επίβλεψης από τους γονείς .

Βεβαίως σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να αγνοούμε την εφηβεία ως παράγοντα. Όσο ο έφηβος μεγαλώνει ο πειραματισμός, ο μιμητισμός η περιέργεια, η μη συνειδητοποίηση του κινδύνου και η φυσιολογική αντίδραση σε κάθε καταπίεση γίνονται βασικά χαρακτηριστικά του και το καθιστούν ευάλωτο και ευαίσθητο σε εξαρτήσεις.

Έφηβοι και ίντερνετ

Μύθοι και αλήθειες

 

«…πέρα από τα ναρκωτικά, κύριε Υπουργέ, η μεγαλύτερη απειλή σήμερα είναι η εξάρτηση των νέων μας από τους υπολογιστές και από το διαδίκτυο. Είναι τραγική η κατάσταση που επικρατεί.

Προσέξτε ο καθένας στη δική του περιφέρεια, να δείτε στα internet cafe ότι νέοι παραμένουν και πάνω από 36 ώρες συνεχώς και η εξάρτηση αφανίζει, διαλύει οικογένειες και δημιουργεί προβλήματα…»

Γ. Σούρλας Α’ Αντιπρόεδρος της Βουλής 

Από το blog «Πηγή Βουλής»